Harmoni Sosyal Blog

Merhaba sevgili dostlar. Hayatta insanı zorlayıcı zamanlar vardır. Ruhumuzu yoran, bütün gücümüzü tüketen, sarsıcı ve yıkıcı zamanlar vardır şu yaşamda…  Bazen, aldığımız kararlar, bazen yaptığımız seçimler, bazen doğru bildiğimiz yanlışlar bizi bu zorluklarla karşı karşıya getirirken, bazen de çevremizdeki insanların niyetleri, seçimleri, tutumları ve davranışları bizleri olumsuz duygular içerisinde bırakabilir.  Her kim ve her ne sebeple olursa olsun, haksızlığa uğramış, yorgun, kırgın ve çaresiz hissedebiliriz. Böyle zamanlarda insan umutsuz hissedebilir. Bu yazımda, size bu olumsuz duygular karşısında kendi kendimizi maruz bıraktığımız ya da başkalarının üzerimize boca ettiği toksik pozitiflik kavramını anlatmaya çalışacağım sevgili dostlar.  Okul yıllarımda, pozitifliğin her zaman faydalı olduğuna inanmıştım. Sonuçta yaşam şartları zordu. İnsanlar da zordu. Dolayısıyla yaşadığımız ilişkiler, içerisinde zorluklar barındırıyordu. Her soruna, her probleme, her sıkıntıya...

Bu kitabı bitirip masanın üzerine bıraktığımda insan denen varlığın yalnızlaşmayı yalnızca kendi zihninde yaşadığından emin oldum. Dazai’nin Yozo karakteri üzerinden anlattığı çöküş ve o çöküşün çığlığı, ömrüm boyunca içimde yankılanacak. Osamu Dazai'nin "İnsanlığımı Yitirirken" adlı romanı, yabancısı olduğum Japon edebiyatında, en önemli "Japon Edebiyatı Klasikleri"nden birisi olarak kabul ediliyormuş.  Bu kitapla tanıştığım için oldukça memnun olduğumu itiraf etmeliyim. Ancak yazar Dazai hakkında bilgi almak için araştırma yaptığımda içime bir hüzün oturdu.  Çünkü, İnsanlığımı Yitirirken adlı eserinde, Dazai'nin kendi yaşamından derin izler taşıdığını fark ettim. Özellikle intihar teşebbüsleri, alkol ve ilaç bağımlılığı, toplumla bağ kurmakta ve insan doğasını anlamakta zorlanması... Kitabın anlamını oldukça derinleştiren bir değer hissettirdi bana. Japonya gibi dünyada teknolojinin öncüsü olan ama geleneklerine bağlılıkta da en güçlü olan ülkede, yüksek o...